ءداۋىر قۇشاعىندا تۇرىپ، ءداۋىردىڭ العاباسارلىعىن جىرلايىق

  • كەلۋ قاينارى: ىلە گازەتى
  • 04:52:25 15/02/2018

    جاسامپازدىق _ ميحىناتتى ءارى كوڭىلدى ءىس. وسى رۋحاني ەڭبەكپەن شۇعىلدانۋشى ءوزىنىڭ جانە ءوزىن ءومىر بويى قاجىتقان ءسوز اتاۋلىنىڭ قادىرىن، ونىڭ عاسىرلار بويى اتا–بابالاردى جانە ونىڭ اۋلەتتەرىن باۋلىعانىن، وسىناۋ كوركەم ومىردە ءبىزدى رۋحاني سۇيەنىش تابۋعا ۇزدىكسىز جەبەپ كەلگەنىن، جان دۇنيەمىزگە مۇقالماس مەدەت بەرەتىنىن سەزىنەدى.

    جۇرتتىڭ بارىنەن جازۋشى شىعاتىن مىنا زاماندا، ءسىز كىتاپ وقۋعا، بالالىق–جاستىق ءداۋىرىڭىزدى قيالداۋعا قۇشتار بولساڭىز، باسىڭىزدان وتكەننىڭ بارى دە ادەبيەتكە اينالادى. سەبەبى وتكەن مەن بۇگىن ءبىزدىڭ سۇيىكتى دوسىمىز، ءبىزدىڭ زاتتىق تۇرمىسىمىز بەن رۋحاني تۇرمىسىمىز وسى دوستارىمىزدىڭ دەمەۋى مەن قولداۋىنان قول ۇزە المايدى. تىرلىك قاشاندا ءتاتتى، ونداعى تالىقپاي العا تارتقان شاقتار ءبىزدىڭ قيالىمىزدان وشپەيدى، جۇبانىشىمىزعا اينالادى، ءومىردەن ازدى–كوپتى وي تۇيگەن تۇستا ءبىز ءتابيعي تۇردە نەنى قاستەرلەۋدى، ءوزىمىزدى قالاي باعامداۋدى ۇعىنامىز، ەل–جۇرتقا، قوعامعا سانالى قايىرىمدىلىق جاساي باستايمىز. بۇل ءۇشىن دە كىتاپتىڭ قوسار ۇلەسى شەكسىز، سول ارقىلى عاسىرلار قويناۋىنداعى ادەبيەت–كوركەمونەردىڭ شۇعىلاسىنا بولەنىپ، ءومىر باعىتىمىزدى بەكەمدەيمىز، ءوزىمىزدى العا باسۋعا جەبەگەن، تار جول–تايعاق كەشۋلەردەن وتكىزگەن، بويىمىزعا قۋات، ويىمىزعا سەنىم باعىشتاعان كلاسسيكالىق شىعارمالارعا قۇرمەت ەتپەي قالمايمىز. ادەبيەتتىڭ ىزگى ءىس ەكەنىن، ءبىر قالامگەردىڭ جالپىعا قىزمەت ەتۋ باق–تالەيى ەكەنىن سەزىنەمىز. الايدا بۇل ءتۇيىندى قالامگەر بىتكەننىڭ ءبارى بىلە بەرمەيدى، كىسىنىڭ ءوزىن ءبىلۋى وڭاي ەمەس، مۇنداي بايقاۋ ءبىزدىڭ جان دۇنيەمىزدىڭ كوزىن اشىپ، قۇدىق تۇبىندە جاتقان باقا سىندى ءوزىمىزدى جەڭۋىمىزگە مۇرسات بەرەدى، ءون بويىمىزداعى كەمەل تابۋىمىزعا ورالعى بولاتىن نارسەلەردى ءبىر–بىرلەپ تازارتادى، ءبىزدى بايىپقا، جۇيەگە تۇسىرەدى، ءبىز حالىقتىڭ مادەنيەت ومىرىنەن ءوز قۇنىمىزدى تاباتىن بولامىز. بۇل ارادا شىعارماشىلىق _ ات شىعارۋ ەمەس، قارىمجى قايتارۋ، كەلەلى جاۋاپكەرلىكپەن ءوزىن ارناۋ، ءومىردىڭ ءمانى مەن قۇنىن جازىپ قالدىرۋ دەگەن ءتۇيىندى بىلگەن ءجون. ال ءوزىن ارناۋ _ جاقسى شىعارمانىڭ نەگىزى.

    مەن ۇيعۇر ۇلتىنان شىققان جازۋشىمىن، العاش مەملەكەت تىلىمەن جازدىم. ول تۇستاردا شاما–شارقىما، تەرەڭ–تايازىنا قاراماستان، ءوز ورتامىزداعى جاڭا ادەبي جۋرنال « ىلە ايدىنىنداعى» بىرنەشە شىعارمانى وقي سالىپ، جازۋعا اۋەستەندىك. سول كەزدە وسى جۋرنال مەكەمەسىندەگى گۋو سوڭيۋان ۇستاز مەنىڭ جازعاندارىمدى وڭدەپ، ماعان قامقورلىق جاساپ، زور سەنىم باعىشتادى. مەن مەملەكەت ءتىلىن كەريا اۋدانىندا وقۋعا كىرگەندە ۇيرەندىم، مەكتەپتىڭ دەنە تاربيە الاڭى، قاتار تىزىلگەن الىپ اقتەرەكتەر ءالى جادىمدا، ءبىز سول اعاشتاردىڭ ساياسىندا بەستاس وينايتىنبىز. اكەم ورتالىق ۇلتتار ينستيتۋتىندا ۇيرەنىپ جاتقان بولاتىن، ول شەشەمە جازعان حاتىندا بالالاردى مەملەكەت تىلىندە وقىتاتىن مەكتەپكە بەرەيىك، مەملەكەت ءتىلىن ۇيرەنۋ بىزگە قيىن ءتۇسىپ جاتىر، تۇستەن بۇرىن ۇيرەنگەن ءارىبىمىزدى تۇستەن كەيىن ۇمىتىپ قالامىز، بالالار جاستايىنان مەملەكەت ءتىلىن ۇيرەنسىن دەپ تابىستاعان ەكەن.

جاۋاپتى رەداكتور: گۇلدەن ماقسات قىزى