ادامدار ماڭگىلىككە قوشتاسپايدى...

  • كەلۋ قاينارى: ىلە كەشى گازەتى
  • 02:52:20 12/12/2017

    ەرسىنالى سۇلتان ۇلى

    (ەلەگيا)

    ەڭ سوڭعى قيماستىق، ەڭ سوڭعى جۇرەك ءلۇپىلى... الپەتتى جۋعان كوزدىڭ جاسى بارلىعى دا ءومىردىڭ ارمان گارمونياسىنا جازىلعان ەستەمە. بۇل جۇمىر باستى پەندەنىڭ بارلىعىندا ەرتەمە، كەشپە بولاتىن رەالدىق. مىناۋ دۇنيەگى جاناشىر جاقىندارىڭنىڭ ءبىرسىن - ءبىرسىن ەلەسكە اينالۋى جاراتىلىس زاڭدىلىعى. و، جالعان دەيسىڭ كەيدە...! ازىراق، از كۇندىك جارىق جالعاندا ادامدار نەگە ءبىر – بىرىنە ماڭگىلىك سەرىك بولىپ جۇرە بەرمەيدى. ادامدار تىرشىلىكتە ءبىر – بىرىنە سەرىك، ال تىنىسى توقتاعاننان كەيىن تىرلىكتەگىلەرگە ەلەس، باقيلىق بولعاندارعا... راس، اكە، قاسىمىزدا جۇرە بەرسەڭ بولماس پا ەدى؟ ءۇنسىز وسىنى ويلادىم! كوكىرەگىمدى ساعىنىش تەربەدى. كوز شاناعىمدا الدە ءبىر ساعىنىشتىڭ جاسى ىركىلە قالدى... ءوزىمدى سابىرعا شاقىردىم! تىرلىك يەلەرى ءۇشىن سابىر وسىندايدا كەرەك ەكەن. سابىر - مىناۋ ساعىم دۇنيەنىڭ نە ەكەنىن سەزىندىرەتىن تالعام بيىگى. ءومىر بارلىق ادامعا ماڭگىلىك ەمەس. ەسىمە، اكەمنىڭ ايتقان ءبىر حيكاياسى ورالدى.

    -ە، بالام، مىنا ءومىر ارمانمەن قاناتتانىپ، ۇمىتپەن وركەن جايادى. ادامدار ءبىر – بىرىنە دەگەن سۇيىسپەنشىلىگى، ماحابباتى، ادامگەرشىلىگى ارقىلى عانا ءتىرى كوڭىلگە ءوز وبرازىن قالدىرادى. باياعى زاماندا، ءبىر كاريا بولىپتى، ول ۇزاق جاساۋدىڭ جولىن ىزدەپ،ارىپ – شارشاپ تاۋ اسىپ، تاس باسىپتى. جاراتىلىس دۇنيەسىنىڭ كوركىمەن سىرلاس بولىپتى. جىل ارتىنان جىل ءوتىپتى، كارىلىك مەڭدەتىپتى. ءدال سوندا ءبىلىپتى ءوزىنىڭ زامانداستارىنان الدە قاشان الىستاپ قالعانىن. وتكىنشى ومىرىنە ءبىراز بولسا دا امال ىزدەپ ءبىر كۇن بولسا دا ۇزاق جاساۋعا تالپىنىپ جۇرگەنىنىڭ بارلىعى دا ءتۇپتىڭ تۇبىندە قۇر دالباسا ەكەنىن سەزىنىپتى دە، «ۇرپاعىمنىڭ قاسىندا ءبىر ءسات بولسا دا وتىرىپ كوڭىلىمدەگى كوپ ويىمنىڭ ءبىرىن نەگە جەتكىزبەدىم ەكەن دەشى» دەپ وكىنىپتى. ادام ءوز ءومىرى ارقىلى ءومىردىڭ ونەگەسىن ۇرپاق جۇرەگىنە قالدىرۋمەن قۇندى ەكەنىن كەش سەزىنىپتى. سوسىن ول ۇرپاقتارىنا: «جارىعىڭ تاۋسىلماي تۇرعاندا جالىنىڭ مەن جىلۋىڭدى ۇرپاعىڭنىڭ ۇلاعاتتاۋىنا، قاستەرلەۋىنە قالدىر، قالعانىنىڭ بارلىعى سەن وشكەن سوڭ وشەدى...» دەپ و، دۇنيەگە اتتانىپ كەتە بارىپتى. مىنە، اكەمنىڭ سول اڭگىمەسى ءالى ەسىمدە كۇن وتكەن سايىن جاڭعىرىعىپ «ادام + ءومىر + ونەگە» دەيتىن قوسىندىلاردان تۇراتىن ءمانى بولەك مازمۇنى تەرەڭ سوزدەرمەن كوڭىلىمدە كەستەلەنىپ قالدى.

    اكە، ۇرپاعىڭا ولىمنەن بۇرىن بولاتىن ءومىردىڭ سونشالىقتى جاعىمدى، نۇرلى ەكەنىن، ونى سابىر قىلىپ، سالماقتاپ ويلانعان ادام عانا تۇسىنە الاتىندىعىن ەرتە سەزىندىرگەن ەكەنسىڭ – اۋ! سوندىقتان دا ءبىز ءار تاڭ سايىن ارايلى كۇننىڭ القىزىل رەڭى الەمدى ايمالاعان ساتتە ارمانمەن قاناتتانىپ، ۇمىتپەن ۇكىلەنىپ، مىناۋ تىرلىكتىڭ ءبىر كۇن بولسا دا قادىرىن ءبىلىپ، قىمباتىن سەزىنۋ ءۇشىن ويانىپ، وي الىپ ءجۇرمىز. شۇيىركەلەسىپ اڭگىمەلەسكەن ساتتەردە ۋاقىتتىڭ قالاي ءوتىپ كەتكەنىن بىلمەي قالۋشى ەدىم، اكە! مەنى كىشكەنتايىمنان «قۇشتار قۇلاققا قۇدىرەتتى ونەر تۇنادى» دەگەن داعدىعا ءۇيىر ەتىپسىز!... «جاقسىلاردىڭ اقىلىن ەسىڭە ساقتا، ەستەلىگىڭە ال. ءوزىڭدى كەمەلدەندىر» دەۋشى ەدىڭىز. كەمەلدىلىك دەگەننىڭ ول كەزدە نە ەكەنىن تولىق ءتۇسىنىپ كەتپەسەم دە، مەن ءسىز اكەلىپ بەرەتىن كىتاپ، گازەت – جۋرنالداردان كوڭىلگە شابىت، ومىرگە ءمان سيلايتىن ويلى سوزدەردى جاتتاپ، قيىپ الىپ جاپسىرىپ جيناي بەرەتىنمىن. ويلاسام سونىڭ ءوزى دە ماعان كوپ ەس قاتىپتى.

جاۋاپتى رەداكتور: گۇلدەن ماقسات قىزى