جەر ەمشەگىن ەمگەن ەگىنشىمىن

  • كەلۋ قاينارى: ىلە گازەتى
  • 09:18:50 03/12/2018

   

    جيا پيڭۋا

    مەن 1967 – جىلى ورتالاۋدى ءبىتىردىم، سوندا 14 جاستا ەدىم. قىلداي موينىما بىتە قالعان قازان باسىمدا قايراتتى وسكەن قويۋ قارا شاشىم بولاتىن. دوستارىم كوبىندە وسى شاشىما بولا كوكەمدى كوزىمە كورسەتەتىن. قىستاقتاعىلار تۇگەل «ليۋ بي» دەپ اتاساتىن.

    ەندى مىنەكي اتى زاتىنا ساي ەگىنشى بولىپ شىعا كەلدىم. سونىڭ ىشىندە تاعى زيالى جاسقا جاتاتىنمىن. كەيىن جازۋشى اتانعان كەزىمدە زيالى جاستار جايىندا جازىلعان شىعارمالار نەداۋىر ۋاقىت جۇڭگو ادەبيەتىنىڭ بەسىگىن تەربەتىپ تۇرعان بولسا دا، وسى جايلى بىرەر ادەبي شىعارما جازباپپىن. مەن تەگىندە ەگىنشىنىڭ تۇقىمىمىن. كوپتەگەن زيالى جاستار جايلى جازىلعان رومانداردى وقىدىم، وندا قالا بالالارىنىڭ وتباسىنان ۇزاپ، جانعا ءجايلى ىستىق ۇياسىنان ايرىلىپ، قىستاققا بارىپ مىڭ ءبىر جاپا مەن ميحنات تارتقانى باياندالعان. وسىعان بولا كوڭىلىم بۇزىلىپ، كوز جاسىمدى سىعىمداعانىم بار ەدى. سول كەزدە قالادان كەلگەن بالالارعا قىزىعا قاراۋشى ەدىم، بارابان سوعىپ قارسى الىپ، بىرەۋ ولاردى باستاپ كەلەتىن، ونىڭ ۇستىنە ولار قىستاقتىڭ ماڭىزدى ءارى جەڭىل شارۋالارىن ىستەيتىن. مىسالى، جالاڭاياق شيپاگەر، وقىتۋشى، تىراكتورشى، جۇمىس نورماسىن تىزىمدەۋشى، كوركەمونەر ۇگىت اترەتىنىڭ قىزمەتكەرى سياقتى. ونىڭ ۇستىنە ولاردىڭ ورتاشا دارەجەدەن جوعارى تۇراقتى استىق نورماسى بولادى، مەرزىمدى ۋاقىت ىشىندە قالاعا قايتادى، الا كەلگەن راديوسى، قول پروجەكتورى، ءتاتتى – تامەلەكتەرى بولاتىن. ولار تۇگەل اسكەري شالبار كيىپ، نيلون بايپاق كيەتىن، ءتىپتى، قىستاقتاعى سۇلۋلاردىڭ جانارى دا سولارعا قادالا قالاتىن. قىزداردىڭ تاڭداۋى الدىمەن سولار، ولاردان قالسا بارىپ بىزگە تيەتىن.

    ءبيداي، قانت تاسىمالداۋدان باستاپ، اترەت باستىعى مەنى قي تاسۋ، وگىزدى شاناعا شەگۋ سىندى ەگىس جۇمىسىنا بۇيىراتىن، سوندا كۇنىنە تاباتىنىم ءۇش ءنومىر. ول كەزدە ءبىر جۇمىس كۇنى ون ءنومىر، ال ون ءنومىر اقشاعا سىندىرساڭىز 20 تيىن، بىلاي ايتقاندا كۇندىگىم 6 تيىننان تۋرا كەلەتىن. بويىم الاسا، شامامدا شاناقتى بولعان سوڭ، ۇنەمى بوقتىق ەستيتىنمىن، باعىما جاراي اترەت باستىعى مەنى ءبىرتالاي ۋاقىت ايەلدەرمەن بىرگە ىستەيتىن جۇمىسقا ءبولىپ قويدى.

    ديحۋا گۇڭشىسى ديحۋا ۇلكەن اترەتى شىعىس كوشە قىستاعىنىڭ مۇشەسىمىن، سول كەزدە كوزىمدى جۇمىپ تۇرىپ قىستاعىمىزدىڭ وزەن الابىنداعى قانشا مۋ سۋ ىرىكپەلى اتىزى بارىن، باتىس وزەن الابىنداعى جاڭا اشىلعان جەردىڭ قانشا مۋ ەكەنىن، شىعىسىندا قانشا مۋ قۋاڭ جەر، باتىسىندا قانشا مۋ ساتىلى اتىز بارىن تۇگەل جاتقا ايتاتىنمىن. بۇل ارانى سۇيەمىن، وسى توپىراقتاعى ءاربىر تال گۇلدى ساباعىمەن، ەگىن مايساسىن سۇيەمىن.

    كەدەيلىك جايلاعان ورتادان وزىمشىلدىكتى ۇيرەندىم، ويتكەنى، ءبىر تيىن، ءبىر تال سىرىڭكە، ءبىر تۇيىر ءدان، تىرشىلىك ءۇشىن قانشا قىمبات ەكەنىن ابدەن تۇسىنەمىن. كەيدە وسى مەكەننەن جەري قالامىن، وسىلاي ءبىر ءومىر قارنىم اسقا، ءيىنىم كيىمگە جارىماي وتەرىمە ناليمىن، ەگەر، الدا – جالدا وراي بولىپ جاتسا، مىناداي اۋىر ەڭبەكتەن قۇتىلسام دەيمىن. بىرنەشە رەت جۇمىسشى قابىلداعاندا، قولدىڭ قىسقالىعىنان قاعىلىپ قالا بەردىم. اسكەر قابىلداۋ كەزەگىندە تانىس – ءبىلىس تابا الماي سالىندىم سۋعا كەتىپ قايتتىم.

جاۋاپتى رەداكتور: گۇلدەن ماقسات قىزى